قديمي ترين مسجد ايران
مسجد جامع فهرج واقع در 30 كيلومتري شهر يزد، يكي از نمونه هاي منحصر به فرد و نادري است كه پيوند دهنده پيش از اسلام ايران به معماري دوران اسلام است و به عنوان يك اثر تاريخي دوره انتقال در تاريخ معماري اسلامي حائز اهميت فراوان است. اين مسجد كه معماري آن بسيار ساده و بي تكلف است و به مانند ديگر مساجد صدر اسلام متاثر از اولين مسجدي است كه در ودينه بنا شده، در سال 1349 و به شماره 906 در فهرسا آثار ملي كشور به ثبت رسيده است.
تمام ساختمان اين مسجد از خشت و گل ساخته شده است و به لحاظ ساختمان نيز جزء نوادر معماري گلين محسوب ميشود.پوسته نازكي از گچ، قسمتهايي از معماري داخلي مسجد را پوشانده است و در بخش هاي محدودي از آن نيز كاربرد اجر به چشم ميخورد.
هم چنين به هنگام مرمت راهرو ورودي مسجد، دو عدد آجر بزرگ از زير خاك كشف شد كه يكي از آنها به ديوار قبله مسجد نصب شده و ديگري به موزه ميراث فرهنگي انتقال يافته است.
بدو نشك اين مسجد از مواريث كم نظير فرهنگ و تمدن اسلام است. ناصر متشكله اين مسجد شامل صحن، فرش انداز،ديوار، قبله، چهارصفه، ورودي، منار و ماذنه اي است كه از خشت ساخته شده است و جز الحاقي مسجد است كه احتمالا به قرن 4و 5 به بنا اضافه شده است. همچنين در مسجد ستون هايي قطور و حجيم به چشم مي خورد كه تماما از خشت ساخته شده و پوشش طاقهاي آن از نوع بيز گهواره اي است.
هرچند به لحاظ حمله موريانه و آسيبهاي وارده از سوي انسان،مسجد آسيب فراوان ديده بود اما مورد مرمت قرار گرفته و در اين مرمت دقت شده است كه اصالت آن حفظ شده و در معماري داخلي مسجد تغييري حاصل نشود.
امامزاده هاي يزد
امامزاده جعفر يزد(ع)
اين بنا در محله( مصلي عتيق) شهر يزد قرار دارد. در كتاب يادگارهاي يزد آمده است، امامزاده جعفر(ع) نسبتشان به امام جعفر صادق(ع) مي رسد. قديمي ترين قسمت اين زيارتگاه كه امروزه توسعه يافته است، حرم مطهر و گنبد ان است.
كاشكي كاري گنبد مزار- با كاشي هاي منقوش سفيد و لاجوردي- متعلق به سالهاي اخير است. اين بنا داراي 4 صحن است و فقط صحن ورودي آن قديمي است و صحنهاي شمالي، جنوبي و شرقي
آن كاملا بازسازي شده است. همچنين برمزار ايوان صحن شرقي، دو گلدسته بلند الحاق شده است.
نقشه اين بنا، مربع شكل است و در وسط آن ضريح به چشم مي خورد در چهارطرف حرم، شبستانهايي قرار دارد كه محل دفن اموات است.
امامزاده سيد نورالدين (ع)
امامزاده سيد نوالدين احمد(ع) در محلي به نام " گاپله" در مسير جاده تهرا- يزد، حد واسط اردكان-عقدا قرار دارد. قدمت اين بنا با روش قياسي به دوره صفوي مي رسد. ساختمان اين امامزاده داراي ايواني بلند و نماسازي آجري است و از كف زمين به اندازه پنج پله ارتفاع دارد. اين بنا داراي گنبد، يك غلام گرد در پيرامون ساختمان و غرفه هايي به قرينه در اطراف غلام گرد است. سردرد ورودي مشرف به صحن امامزاده داراي دو مناره نسبتا كوتاه با نما سازي آجر لعاب دار است.
در داخل بنا در قسمت كمربند گنبد، دو نوار و در مركز گنبد، شمسه اي به شكل ستاره هشت پر ديده مي شود. در ضلع شمال غربي گنبد و ايوان، ساختمان مدرسه علميه قرار دارد اين ساختمان شامل يك حياط و 4 حجره قرينه در اضلاع شمال شرقي و جنوب شرقي و دو حجره قرينه در طرفين ورودي ضلع شمال غربي است.
امامزاده حسين ابن موسي(ع)
آرامگاه حسين ابن موسي(ع) در 3 كيلومتري شمال غربي شهرستان طبس قرار دارد. اصل بنا به تاريخ 494 هجري قمري تعلق دارد و در سمت غربي صحن امامزاده، ايواني به نام ايوان "امير علي مشير" ديده مي شود. از ملحقات اين آرامگاه، ساختمان چهل چراغ است كه مدفن چندي از حكام و بزرگان پيشين طبس است. اين امامزاده به دليل قرار گرفتن در مسير جاده يزد- مشهد و حمايتهاي آستان قدس رضوي(ع)، رونق بسيار يافته و به مكان زيارتي، سياحتي باشكوهي تبديل شده است.
امامزاده عبدالله بافق(ع)
امامزاده عبدالله بافق(ع) در شهرستان بافق قرار دارد و در قرن نهم هجري قمري ساخته شده است. بناي اين امامزاده شامل سردر، هشتي ورودي، اتاق مدخل و اتاق اصلي است. بر سر در ورودي اين امامزاده دو كتيبه آجري هم اندازه(آجري بين خطايي و نظامي) ديده مي شود و در ميان هر يك، يك قطعه سنگ تاريخي نصب شده و اشعاري به خط نستعليق روي آنها حك شده است. سنگ تراشيده شده وسط داراي خط نسخ است و در آخر آن تاريخ رجب المرجب سنه1224 هجري قمري ديده مي شود. از ويژگي هاي اين بقعه، گنبد بلند، كاشيكاريهاي داخلي و خارجي آن و نيز چراغهاي كوچك گلي با لعاب فيروزه اي است كه از قديم گنبد را روشن مي كرده است.
امامزاده سيد محمد عقدا(ع)
اين امامزاده در آبادي "هفتادر" از توابع بخش عقداي شهرستان اردكان قرار دارد. بر اساس كتيبه هاي موجود در بنا از جمله چند لوح كاشي قبر مربوط به قرن سيزدهم هجري قمري و نيز سنگ قبر مربوط به سال 1036 هجري قمري و نيز باقي مانده كاشي كاري گنبد امامزاده، قدمت اين بنا حداقل به دوره صفويه مي رسد. امازاده سيد محمد داراي گنبد و ايواني بلند در ضلع شرقي و سه ايوان- سرپوشيده در سه سمت ديگر است. در پاكار گنبد از داخل، كتيبه اي گچي ديده مي شود. پوشش غرفه هاي اطراف گنبد در داخل آجري با بند كشي گچي است. ورودي ضلع جنوبي حرم، داراي دري چوبي با نقشهاي هندسي است. دو صحن يكي در ضلع جنوبي و ديگري در ضلع شمالي بنا ساخته شده و غرفه هايي در اطراف هر دو صحن به چشم مي خورد.

مسجد چهار منار- مشهور به مسجد "خضرشاه" يا "ميرخضرشاه"- در محله چهار منار شهر يزد قرار دارد. اين مسجد از آثار "سيد امير جلال الدين خضرشاه" است و آغاز ساخت آن به سال 849 هـ. ق باز مي گردد. جلال الدين خضرشاه از دولت مردان و خيران يزد و صاحب ابنيه و آثار بسيار بود.
مسجد جامع اهرستان
مسجد جامع کبير اهرستان در سال 783 هـ.ق در محل کنوني خيابان "تفت" شهر يزد بنا شد. اين مسجد داراي شبستان تابستاني، شبستان زمستاني (گرمخانه) و حوضخانه است. در وسط حياط، يک حوض قرار دارد و در طرفين آن دو باغچه است. وضوخانه مسجد در محوطه گودي در ضلع شرقي حياط ساخته شده است. در ورودي مسجد از طرف خيابان اصلي است. در دو طرف شبستان و صحن مسجد، راه پله هايي براي رفتن به بام و طبقه دوم تعبيه شده است.
مصلي يزد
احتمالاً اين بنا در محل بناي قديمي يا بر ويرانه هاي آن ساخته شده و باني آن "امير محمد قاضي" است. او در سال 725 هـ. ق به ساخت اين بنا اقدام نمود. در سال 860 هـ .ق سيل تمام مصلي را خراب کرد. براساس کتبيه هاي سر در طرف بازار، مصلي در سال 958 هـ. ق مجدد ساخته شد و در سال 1035 هـ .ق "اسحق بيگ" بار ديگر به مرمت آن پرداخت.
مسجد پشت باغ
اين مسجد در محله "پشت باغ" شهر يزد قرار دارد و بنابر گزارش "عبدالوهاب طراز" در سال 1220 هـ. ق ساخته شد. بر زيلوهاي آن تاريخ 1223 هـ. ق وعمل "کافي کاشف الميبدي" ديده مي شود.
ساختمان اين مسجد از خشت، گل و آجر و داراي صحن، ايوان تابستاني و گرمخانه است. گرمخانه مسجد در ضلع شمالي تابستانخانه و صحن قرار دارد. ساختمان تابستانخانه آجري است. پايه ها و سقف آن با آجر به صورت خفته- راسته پوشيده شده و با گچ بند کشي شده است. در دو طرف ايوان، محلي جهت مناره مسجد در نظر گرفته شده و ليکن ساخته نشده است.
مناره مسجد نظاميه
بناي تاريخي مناره مسجد نظاميه در شهرستان ابر کوه قرار دارد. اين مناره که در سال 718 هـ. ق ساخته شد، باقي مانده سر در مسجدي به نام مسجد "نظاميه" است. اين بنا شامل دو مناره آجري مرتفع است که روي سردري بلند قرار گرفته اند. تمام قسمت شرقي سر در، زماني از کاشي پوشيده شده بود. سرتا سر بدنه مناره ها از کاشي فيروزه اي رنگ پوشيده و با کلمات "الله اکبر" به خط کوفي بنايي به صورت پيچ تزيين شده است. مناره سمت راست از راستاي قايم منحرف و رانش يافته است.
مسجد جامع مهرآباد
اين مسجد در روستاي "مهرآباد" شهرستان ابرکوه، در ميان باغات و مزارع اهالي روستا قرار دارد. اين بنا احتمالاً متعلق به قرن هاي پنجم و ششم هـ. ق است. قسمت عمده اين بنا تخريب شده و در حال حاضر، فقط فضاي گنبد خانه چهار ضلعي و گنبد روي آن باقي مانده است. ضلع غربي و جنوبي اين بنا به کلي تخريب شده و تنها ضلع شرقي و شمالي آن به جاي مانده است.
اين بنا چهار درگاه ورودي در چهار ضلع داشته است. مصالح بنا شامل خشت هايي به ابعاد 35×28×7 سانتي متر است. اما به نظر مي رسد درگاه ها را با سنگ و ملات گچ شوره تنگ تر و آن را با گچبري تزيين کرده اند. ابعاد اين بنا 5×5 متر و ضخامت پي هاي ان 142 سانتي متر است.
مسجد بيرون ابرقو
اين مسجد در بيرون از شهر قرار داشته و هم اکنون نيز با توجه به گسترش شهر، خارج از شهر. البته با فاصله اي نه چندان دور. قرار دارد.
بناي اين مسجد از خشت با اندودي از کاهگل است. در داخل مسجد شبستاني با پوشش گنبدي خيمه مانند، ايواني در سمت شمال، حياطي کوچک در مرکز و غرفه هاي کوچکي در طرفين حياط (شرق و غرب آن) ديده مي شود. سر در ورودي مسجد ساده و داراي کتيبه اي از کاش معرق به عرض شصت و طول پنج سانتي متر است. از شاخصه هاي اين بنا مي توان به قوس و پوشش سردر ورودي و به طور کلي سادگي بنا اشاره کرد.
مسجد جامع ابرقو
مسجد جامع ابرقو کنار ميدان اصلي شهرستان ابرکوه قرار دارد و مصالح آن از خشت خام است. اين مسجد به سبک مساجد چهار ايواني است و حياطي مستطيل شکل در وسط دارد. مدخل ورودي مسجد رو به شمال باز مي شود و به وسيله دهليزهشت گوش وسيعي، به حياط راه مي يابد. سر در ورودي اين مسجد، ارتفاع زيادي دارد و در سه گوشه به وسيله سه طاق نما، پايه چهار گوش آن، به هشت گوش تبديل مي شود. در سمت جنوبي مدخل ورودي، شبستاني با طاق هاي مقرنس زيبايي است. در وسط صفه مسجد، زير زمين وسيعي تعبيه شده که صفه بالاي آن در فصل تابستان براي اقامه نماز استفاده مي شود. رواق هاي اطراف ايوان ها نيز دو طبقه هستند. طاق ها به صورت طاق و تويزه است و مناره اي الحاقي در ضلع جنوبي آن قرار دارد. شبستان اصلي در ضلع جنوب شرقي مسجد قرار دارد. شبستان غربي شامل يک ايوان در جلو و يک شبستان وسيع در پشت آن است.
اگر چه بناي مسجد جامع ابرقو را مربوط به دوره تيموري مي دانند ولي بناي اصلي آن، از دوره تيموري قديمي تر است. اين بنا در دوران سلطنت "سلطان ابو سعيد" در سال 728 هـ. ق مورد تعميرات اساسي قرار گرفت و محراب گچبري زيبايي در ايوان شرقي آن نصب شد.
کپي برداري از مطالب وبلاگ فقط با ذکر منبع مجاز ميباشد .
All Rights Reserved 2008-2012 © by mehrnegar2007.blogfa.com
Design This Web By Noleek ™ @ V:3.0 POWERED BY BLOGFA.COM